U bevindt zich hier:Een verhaal

Een verhaal

Voor de diagnose...

Geruisloos hangen we de jassen op de kapstok. Jan gaat naar de huiskamer en pakt de krant van gisteren en begint te lezen. Ik loop naar de keuken en zet de waterkoker aan om thee te zetten. Met bevende handen haal ik de kopjes uit de kast. Ik zucht en een traan rolt over mijn wang…

Samen gingen wij naar de huisarts, wel op mijn verzoek want Jan is de laatste tijd zich zelf niet. 
Hij is moe en lusteloos, maar ook snel geïrriteerd. Vorig jaar mocht hij met pensioen, en we hadden veel plannen om samen dingen te gaan ondernemen. Hij had een hele drukke baan als accountant en was naast zijn werk ook actief in het verenigingsleven. Samen gingen we een keer per week naar de bridge club. Door het drukke leven kwamen we er weinig aan toe om samen dingen te ondernemen. Daarom hebben we twee fietsen gekocht en zullen we heel wat fietsroutes gaan ontdekken.
Maar de laatste maanden heeft Jan hier allemaal niet zo veel zin in. Hij blijft veel in zijn stoel zitten en leest de krant wel drie keer per dag. Als ik 's morgens boodschappen wil gaan doen, blijft hij thuis om wat huishoudelijke karweitjes te doen. Maar 's middags vraagt hij of we nog boodschappen moeten gaan doen.
Ik lees in een tijdschrift iets over depressie bij ouderen, en het valt mij op dat veel van deze verschijnselen overeen komen. Waarom niet, vraag ik mijzelf af. Misschien is de overgang van werken naar thuis zitten veel te groot. Als ik dit met Jan bespreek wimpelt hij het af, en geeft aan gewoon moe te zijn. Misschien niet over het griepje van een paar maanden geleden heen gekomen.

Gisteren was de druppel, wij zitten gezellig aan tafel en de schemering valt in. Jan bladert wat in een tijdschrift en ik zit te borduren. Ik vraag aan Jan of hij de lampen aan wil doen. Hij loopt door de kamer en lijkt te zoeken, dan loopt hij naar de radio en zet de radio aan. Ik begin te lachen en vraag of hij dan nog even het licht aan wil doen. Hij kijkt mij niet begrijpend aan en reageert heel agressief en vraagt of ik iets aan mijn handen mankeer.
Ik schrik van zijn reactie, zo ken ik Jan niet. Ik maak mij zorgen en vertel hem dat we morgen toch eens samen naar de huisarts zullen gaan.

lees verder >>>

EEN VERHAAL INHOUD


Deel 1 Voor de diagnose
Deel 2 Opzoek naar informatie
Deel 3 Het geheugensteunpunt 
Deel 4 Alzheimer Nederland
Deel 5 De geheugenpoli
Deel 6 Hoe nu verder 
Deel 7 Dagbehandeling
Deel 8 Late fase dementie